Grietje… officieel.
Mijn naam heeft volgens mijn mama niets te maken met het feit dat mijn papa veel met sprookjes bezig was. Al mijn hele leven krijg ik de vraag of het nu Griet of Grietje is. Vroeger vond ik dat lastig. Nu gniffel ik even, en denk ik aan dat gesprek met mama over mijn naam… en hoe ik zou geheten hebben als ik een jongen was. Hans. Maar nee hoor, niks met sprookjes.

Oudste van vier kinderen. Dochter, en eerste kleinkind aan beide kanten. Alleen al dat verklaart waarschijnlijk één en ander.

Toen ik negen was, kreeg mijn papa de diagnose van een hersentumor. Hij werd geopereerd, een ingreep die ons nog wat tijd gaf, maar waarvoor hij een hoge prijs betaalde. Na de operatie was hij volledig verlamd tot en met zijn stembanden. We vonden als gezin onze eigen manieren om toch te blijven communiceren. Achteraf bekeken: de kracht van een systeem in volle actie.

Na een ziekenhuistraject van negen maanden kwam papa eindelijk naar huis. In die periode zagen we onze mama weinig — zij was er vooral voor hem. Gelukkig ontstond er snel een warm en dragend netwerk rondom ons gezin. Meer dan een jaar na zijn operatie kon papa, dankzij palliatieve zorg, thuis sterven.

Tot vandaag geeft deze ingrijpende gebeurtenis mee vorm aan mijn leven — of ik dat nu wil of niet.

Ik begon psychologie te studeren vanuit een sterke interesse in wat mensen beweegt en hoe relaties ons vormen. Tijdens mijn stage in een CGG in Beernem — een plek waar ik nog steeds met warmte op terugkijk — viel voor mij een belangrijk puzzelstuk op zijn plaats. In een teamvergadering ging het over parentificatie, en plots besefte ik: dit verhaal raakt ook aan het mijne. Achteraf gezien zal dat inzicht ongetwijfeld meegespeeld hebben in mijn studiekeuze.

Al tijdens mijn studies voelde ik dat ik wilde werken met dynamieken in én tussen mensen — met wat zichtbaar is, en met wat onder de oppervlakte speelt. Mijn stagebegeleider was systeemtherapeut en deed mijn liefde voor systemisch denken en werken verder groeien.

Daarna ging het leven zijn gang. Ik vond werk: eerst een vervanging, daarna een vaste plek in het PZ OLV in Brugge, waar ik tien jaar aan de slag was. Ik kreeg er ook de kans om de opleiding relatie- en gezinstherapie te volgen bij Kern.

Intussen groeide ook mijn persoonlijke leven verder. Ik ging samenwonen en het verlangen om mama te worden werd sterker. Zwanger worden ging niet vanzelf. Mijn eerste zwangerschap eindigde in een miskraam — een woord dat ik nog steeds lelijk vind. Daarna werd ik nog drie keer mama: dankbaar, maar niet zonder periodes van platte rust, vroeggeboorte en intense onzekerheid. Vandaag zijn het drie prachtige jongens die mijn leven kleur geven.

Na tien jaar OLV voelde ik dat het tijd werd voor iets nieuws. Ik was intussen gestart met de opleiding systemische interventies bij rouw en verlies en toen er een vacature kwam bij PZE De Vlinder, aarzelde ik geen moment. Ik kreeg de job en het voelde als thuiskomen.

Ruim een jaar later kende mijn eigen relatieverhaal een kantelmoment. Het vroeg me om diep te kijken naar mezelf en mijn patronen. Het was een intense periode, die me dichter bracht bij wie ik ben en hoe ik kijk naar verbinding, grenzen en trouw aan jezelf.

Intussen delen mijn zonen en ik ons leven met mijn partner en zijn zoon. Met vallen en opstaan leren we de schoonheid en de uitdagingen van een samengesteld gezin kennen.

Mijn werk kreeg intussen ook een andere dimensie. Ik begon als vormingsverantwoordelijke voor het palliatief netwerk Heidehuis. Wat ik aanvankelijk spannend vond, groeide uit tot iets wat me sterk ligt: vormingen, lessen en voordrachten geven over rouw, palliatieve zorg en systemisch denken. In 2021 zei ik dan ook vol overtuiging ja op de vraag om mee mijn schouders te zetten onder het postgraduaat rouw- en verliesconsulent aan Artevelde.

In diezelfde periode breidde ik mijn zelfstandige praktijk verder uit en groeide Groepspraktijk De Puzzel uit tot een echte groepspraktijk. Hier floreer ik. Ik werk er rond rouw én persoonlijke groei, individueel, met koppels en met groepen. Ik stuur er ook een team aan — iets wat tegelijk nieuw en vertrouwd aanvoelt. Ondernemen en oudste dochters, het blijkt een combinatie met potentieel.

Een systeemtherapeut met een brede blik op mens en context.
Iemand die vertrouwd is met rouw en verlies, maar mensen nooit herleidt tot wat hen pijn heeft gedaan.

Ik werk niet alleen met mensen die expliciet rouwen. Ook wie vastloopt in zichzelf, in relaties of in levensvragen vindt zijn weg naar mijn praktijk. Rouw en persoonlijke groei lopen in mijn werk vaak samen, maar mogen ook los van elkaar bestaan.

Ik geloof dat mensen leven in verhalen — en dat die verhalen kunnen verschuiven, verdiepen en herschreven worden. In mijn werk kijk ik naar wat iemand heeft meegedragen, én naar wat nog ruimte zoekt.

Mijn manier van werken is stevig en warm tegelijk: ik vertraag waar nodig, benoem wat zichtbaar wordt en blijf aandachtig voor het grotere geheel waarin iemand leeft.

Van daaruit werk ik — met cliënten, koppels, groepen en hulpverleners — rond rouw, verbinding en persoonlijke groei, steeds met oog voor ieders kracht en potentieel.

Mijn werk steunt op een stevige klinische basis, aangevuld met opleidingen die mijn systemische en relationele manier van werken verdiepen.

Klinisch psycholoog — KU Leuven (2003)
Relatie- en gezinstherapie — Kern (2010)
Emotionally Focused Therapy (EFT) — basisopleiding (2015)
Systemische interventies bij rouw en verlies, Context, An Hooghe (2014, 2015, 2016)
Voice Dialogue — basisopleiding (5-daagse), april 2025

Klinisch en therapeutisch werk

• 2004–2005: De Heilige Familie, Kortrijk — afdeling depressieve problematiek
• 2005–2015: PZ OLV Brugge — afdelingspsycholoog en klinisch psycholoog ad interim
  (ouderenpsychiatrie, psychotische en bipolaire problematiek, rehabilitatie)
• 2015–augustus 2021: PZ E De Vlinder — afdelingspsycholoog palliatieve zorgeenheid

Rouw, palliatieve zorg en nazorg

• 2018–januari 2025: Vormingsverantwoordelijke — VZW Heidehuis, netwerk Noord-West-Vlaanderen
• September 2021–januari 2025: Bezieler en coördinator van het nazorgproject Omwarming (Heidehuis)

Onderwijs en vorming

• Sinds 2019: Gastdocent Postgraduaat Palliatieve Zorg — Vives
• Sinds 2020: Gastdocent Postgraduaat Palliatieve Zorg — Howest
• Sinds september 2021: Docent Postgraduaat Rouw & Verlies — Artevelde Hogeschool

Zelfstandige praktijk en ondernemerschap

• Actief als zelfstandig therapeut sinds 2010
• Coördinator van Groepspraktijk De Puzzel sinds 2021